Η διάκριση κλήρου και λαού, ποιμένων και ποιμενομένων είναι λειτουργική και όχι ποιοτική. Αποσκοπεί δηλαδή στην εξυπηρέτηση των πνευματικών αναγκών του λαού του θεού και όχι στη δημιουργία τάξεων μέσα στην εκκλησία Κληρικοί και λαϊκοί. Επομένως είναι ισότιμα μέλη του Σώματος της Εκκλησίας.
Οι Κληρικοί: Με το μυστήριο της ιεροσύνης έχουν την ειδική ιεροσύνη. Έχουν το κύριο βάρος και την ευθύνη της διοίκησης της διδαχής και της λατρείας μέσα στην Εκκλησία, βοηθούμενοι και από τους λαϊκούς. Τελούν τα ιερά μυστήρια με τα οποία παρέχεται η θεία Χάρη στους πιστούς.
Οι λαϊκοί: Παίρνουν ενεργό μέρος στην τέλεση των μυστηρίων γενικά. Η Θεία ευχαριστία δεν μπορεί να τελεστεί χωρίς την παρουσία λαού .Οι λαϊκοί επιτρέπεται να κάνουν το ΄΄ βάπτισμα της ανάγκης ΄΄. Συμμετέχουν ενεργητικά ψάλλοντες και προσευχόμενοι μαζί με τους ιερείς. Συμμετέχουν στο κήρυγμα στην ιεραποστολή, στο κατηχητικό έργο κ.λ.π. Είναι οι φύλακες της ορθόδοξης πίστης. Μετέχουν στην οικονομική διαχείριση των ενοριών και οι κληρικοί και οι λαϊκοί έχουν αδελφική σχέση και τους διακρίνει η ισοτιμία και η συνυπευθυνότητα .