Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἐκ Δυσμῶν ἀνατείλας ὡς ἀστήρ οὐρανόφωτος, καί πρός τήν Ἑῴαν ἐκλάμψας, ταῖς ἀκτῖσι τῶν τρόπων σου, τόν Ἥλιον τῆς δόξης Ἰησοῦν, ἐδόξασας ἀθλήσει σου στερρᾷ· διά τοῦτο ἐδοξάσθης θεουργικῶς, Αὐτόνομε Πατήρ ἡμῶν. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.
Τά θεῖα σοφέ, σεμνῶς ἐμυσταγώγησας, θυσία δεκτή, ἐγένου παμμακάριστε· τοῦ Χριστοῦ γάρ ἔπιες, τό ποτήριον Μάρτυς Αὐτόνομε· καί αὐτῷ νυνί παρεστώς, πρεσβεύεις ἀπαύστως, ὐπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.
Δέσμιος ὢν Πάτερ θείᾳ στοργῇ, πίστεως τόν σπόρον, κατεβάλου εἰς ἐκατόν, καί τῷ αἵματί σου, αὐτόν καταποτίσας, Αὐτόνομε ἐδρέψω, ζωῆς τόν ἄσταχυν.