Ὅσον ἀφορᾶ στό θέμα τῆς συγγραφῆς τῆς Καθολικῆς Ἐπιστολῆς τοῦ Ἰούδα, αὐτός χαρακτηρίζει ἑαυτόν «ὡς Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλον, ἀδελφόν δέ Ἰακώβου». Καί διά μέν τοῦ πρώτου χαρακτηρισμοῦ δηλώνει τήν ἀφοσίωσή του στόν Ἰησοῦ Χριστό, διά δέ τοῦ δευτέρου δηλώνει ὅτι ἦταν ἀδελφός τοῦ γνωστοῦ σέ ὅλους Ἰακώβου, ὁ ὁποῖος κατεῖχε ἡγετική θέση στήν Ἀποστολική Ἐκκλησία.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τόν τάφον σου Σωτήρ.
Χριστοῦ σε συγγενῆ, ὦ Ἰούδα εἰδότες, καί μάρτυρα στερρόν, ἱερῶς εὐφημοῦμεν, τήν πλάνην πατήσαντα, καί τήν πίστιν τηρήσαντα· ὅθεν σήμερον, τήν παναγίαν σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ἁμαρτημάτων τήν λύσιν, εὐχαῖς σου λαμβάνομεν.

Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Ἐκ ῥίζης εὐκλεοῦς, θεοδώρητον κλῆμα, ἀνέτειλας ἡμῖν τοῦ Κυρίου αὐτόπτα, Ἀπόστολε Θεάδελφε, τοῦ Χριστοῦ κῆρυξ πάνσοφε, τρέφων ἅπαντα, κόσμον καρποῖς σου τῶν λόγων, τήν ὀρθόδοξον, πίστιν Κυρίου διδάσκων, ὡς μύστης τῆς χάριτος.

Μεγαλυνάριον.
Δεῦτε τόν Θεάδελφον Μαθητήν, καί τῆς εὐσεβείας, τόν φωστῆρα τόν θεαυγῆ, ὑμνήσωμεν πόθῳ, χαῖρε αὐτῷ βοῶντες, Ἀπόστολε Ἰούδα, Χριστοῦ διάκονε.