Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τόν λαμπρόν γόνον Ὕδρας καί τῆς Ῥόδου τό καύχημα, καί Νεομαρτύρων τό κλέος Κωνσταντῖνον τιμήσωμεν, ἐν ὕμνοις καί ᾠδαῖς πνευματικαῖς, τήν μνήμην ἐκτελοῦντες τήν αὐτοῦ, ἵνα λάβωμεν πλουσίαν τήν ἀμοιβήν, παρά Θεοῦ κραυγάζοντες· δόξα τῷ σέ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σέ ἐνισχύσαντι, δόξα τῷ ἐν ὑστέροις τοῖς καιροῖς, σέ στεφανώσαντι.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὁμολογήσας τόν Χριστόν εὐτόλμῳ στόματι
Τῶν ἐκ τῆς Ἄγαρ τή ἀπάτην ἐθριάμβευσας
Νεομάρτυς Κωνσταντῖνε στερρῶς ἀθλήσας.
Ἀλλ’ ὡς μέτοχος ἐπάθλων ὑπέρ ἔννοιαν
Πάσης βλάβης ἀπολύτρωσαι καί θλίψεως
Τούς βοῶντάς σοι, χαίροις Μάρτυς ἀήττητε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῶν Μαρτύρων ὁ μιμητής, Μάρτυς Κωνσταντῖνε, καί ἰσότιμος ἀληθῶς· σύ γάρ ἐν ὑστέροις, καιροῖς ἀνδραγαθήσας, λαμπρῶς ἐμεγαλύνθης, ἀπείροις χάρισι.