Τό μαρτύριο καί τά βασανιστήρια, τά ὁποῖα ὑπέστη ὁ Ἅγιος Μάρκος, χαρακτηρίζονται ἀπό τόν Θεοδώρητο Κύρου ὡς πραγματική τραγωδία. Νά πῶς περιγράφει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τό μαρτύριο τοῦ Ἁγίου: «Ὁδηγοῦσαν τόν γέροντα Ἐπίσκοπο, τόν ἐθελοντή ἀθλητή, διά μέσου τῆς πόλεως καί σέ ὅλους ἦταν σεβαστός γιά τήν πολιτεία του, πλήν τῶν διωκτῶν καί τυράννων, πού ἀγωνίζονταν πῶς νά ὑπερβάλλουν ὁ ἕνας τόν ἄλλον στήν θρασύτητα κατά τοῦ πρεσβύτου. Τόν ἔσυραν διά μέσου πλατειῶν, τόν ὠθοῦσαν πρός ὑπονόμους, τόν ἔσυραν ἀπό τά μαλλιά καί τά γένια. Δέν ὑπῆρχε μέλος τοῦ σώματός του πού νά μήν ὑπέστη μαζί μέ τίς κακώσεις καί ταπείνωση. Τόν ὕψωναν μετέωρο ἀπό τά πόδια καί μέ τίς μυτερές γραφίδες ἔκαναν παιχνίδι τους τήν τραγωδία. Τοῦ τρυποῦσαν τά αὐτιά… Τόν κρέμασαν ψηλά μέσα σέ δίχτυ καί τόν ἄλειψαν μέ μέλι καί ἁλάτι. Οἱ σφίγγες καί οἱ μέλισσες τόν κεντοῦσαν, ἐνῷ τό καταμεσήμερο ὁ ἥλιος μέ τίς καυστικές του ἀκτίνες αὔξανε τήν φλόγωση».
Ὁ Ἅγιος Μάρκος τά ὑπέμεινε ὅλα μέ καρτερία καί ἀνεξικακία. Εὐχαριστοῦσε καί δοξολογοῦσε τό Ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.
Ὁ ὕπαρχος τῆς πόλεως Ἀρεθούσης θαύμασε τήν γενναιότητα καί τήν πνευματική ἀνδρεία τοῦ Ἁγίου Μάρκου καί ἐξέφρασε τήν ἔντονη δυσαρέσκειά του πρός τόν αὐτοκράτορα Ἰουλιανό γιά τόν διωγμό τοῦ Ἁγίου. Ζήτησε δέ μάλιστα τήν ἀπελευθέρωσή του. Ὁ Ἅγιος ὄχι μόνο ἐλευθερώθηκε, ἀλλά μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ βάπτισε Χριστιανούς καί τούς διῶκτες του.
Ὁ Ἅγιος Μάρκος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἀρεθουσίων ὁ σοφός Ποιμενάρχης, ὑπέρ Χριστοῦ Μᾶρκε στερρῶς ἠνωνίσω, ἐν τῇ Φοινίκῃ δέ ὦ Κύριλλε Διάκονε, Μάρτυς ὤφθης ἔνθεος, καί ἐν Γάζῃ τῇ πόλει, ἅμα καί Ἀσκάλωνι, Ἱερεῖς θεοφόροι, μετά Γυναίων ἤθλησον σεμνῶν· οὓς ὡς ὁπλίτας, Χριστοῦ μακαρίσωμεν.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τόν Χριστόν δοξάσαντες, ἀθλητικαῖς ἀριστείαις, Μᾶρκε Πάτερ Ὅσιε, σύν τῷ Λευΐτῃ Κυρίλλῳ, ἅμα δέ, ταῖς ἐν Ἀσκάλωνι καί τῇ Γάζῃ, χάριτι, ἀνδρισαμέναις κατά τῆς πλάνης, ἐδοξάσθητε ἀξίως, καί τῶν Ἀγγέλων χοροῖς συνήφθητε.

Μεγαλυνάριον.
Τῶν Ἀρεθουσίων χαῖρε ποιμήν, Μᾶρκε θεηγόρε· χαῖρε Κύριλλε ἱερέ· χαῖρε τῶν Ἁγίων, Γυναίων ἡ χορεία, Μαρτύρων χαῖρε στῖφος, τό ἱερώτατον.