Ἀργότερα ὁ Μέγας Κωνσταντίνος ἀνήγειρε πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Μωκίου μεγαλοπρεπή ναό, στόν ὁποῖο κατέθεσε καί τά ἱερά λείψανα αὐτοῦ. Στό ναό αὐτόν γινόταν αὐτοκρατορική προσέλευση κατά τήν Μεσοπεντηκοστή. Στό ναό, ἐπίσης, φυλασσόταν τό ἱερό λείψανο τοῦ Ἁγίου Σαμψών τοῦ Ξενοδόχου.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Χριστῷ ἱερουργῶν, ἱερεύς ὢν τῆς δόξης, θυσίαν λογικήν, καί ὁλόκληρον θῦμα, ἀθλήσεως ἄνθραξι, σεαυτόν προσενήνοχας· ὅθεν Μώκιε, διπλῷ στεφάνῳ σε στέφει, ὁ δοξάσας σε, ὡς δοξασθείς σου τοῖς ἄθλοις, Χριστός ὁ φιλάνθρωπος.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων.
Καθοπλισθείς, τῷ θυρεῷ τῆς πίστεως, τῶν ἀσεβῶν, τάς παρατάξεις ἔτρεψας, καί ἐδέξω δόξης στέφανον, παρά Κυρίου μάκαρ Μώκιε· διό μετά Ἀγγέλων ἀγαλλόμενος, περίσωζε κινδύνων τούς ὑμνοῦντάς σε, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπέρ πάντων ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.
Μωκώμενος πλάνην τήν δυσσεβῆ, ὡς τῆς εὐσεβείας, θεορρήμων ἱερουργός, ᾔσχυνας τοῖς ἄθλοις, ἐν ἀσθενείᾳ Μάρτυς, τοῦ σκότους τόν προστάτην, Μώκιε ἔνδοξε.