Βλέποντας ο τύραννος το ακλόνητο φρόνημα του νεαρού Ορέστη διέταξε να τρυπήσουν τους αστραγάλους με πυρωμένα καρφιά, να περάσουν αλυσίδες από τις τρύπες, που θα άνοιγαν με τα καρφιά και στη συνέχεια να τον δέσουν πίσω από ένα άγριο και αφηνιασμένο άλογο. Το ζώο αφέθηκε ελεύθερο και άρχισε να τρέχει ασταμάτητα και με δυνατό καλπασμό, σέρνοντας τον Ορέστη πάνω σε ανώμαλο και πετρώδες έδαφος και σε απόσταση είκοσι μιλίων. Ο νεαρός μάρτυς του Χριστού, αιμόφυρτος και τραυματισμένος θανάσιμα, παρέδωσε το πνεύμα στον Ουράνιο Πατέρα στις 10 Νοεμβρίου του 304 κερδίζοντας τον αμάραντο στέφανο της αγιότητας και χαρίζοντας στα σημερινά νειάτα της πατρίδας μας ένα λαμπρό και δυναμικό παράδειγμα τόλμης και αγωνιστικότητας, ακμαίου φρονήματος και σταθερής πίστης στον ένα και αληθινό Θεό.
Το λείψανο του Αγίου ρίχθηκε στο ποτάμι, αλλά ευσεβείς χριστιανοί το περισυνέλεξαν και το τοποθέτησαν στον περικαλλή ναό, που ανήγειραν προς τιμήν του στα Τύανα, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι, που θεραπεύτηκαν από τη θαυματουργική επέμβαση του Αγίου. Η φήμη των αναρίθμητων θαυμάτων του Αγίου και η συρροή πλήθους προσκυνητών οδήγησαν στην ίδρυση μοναστηριού γύρω από το ναό, αλλά και στην ανέγερση μεγαλοπρεπούς ναού επ΄ ονόματι του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Άγιος μάρτυς Ορέστης, του οποίου η μνήμη εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 10 Νοεμβρίου, τιμάται στον ιερό Πανεπιστημιακό Ναό του Αγίου Αντίπα στο Γουδί Αθηνών, ο οποίος ανεγέρθηκε το 1974 με την προτροπή και συμβολή του διαπρεπούς επιστήμονα κ. Ορέστου Λουρίδη, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ανεγερθεί περικαλλές παρεκκλήσιο επ΄ ονόματι του Αγίου Ορέστου στην όμορφη παραθαλάσσια περιοχή Πέρι του χωριού Σκουρέικα Σάμου.
Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος, Εκπαιδευτικός
Πηγή: http://www.imsamou.gr/mag.php?f=10&id=189
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Χριστόν ὁμολογήσας ἐπί τῶν ἀσεβούντων, εἰδωλομανίας τό θράσος καθεῖλες Ἀθλοφόρε, καί δόξης ἐγένου κοινωνός, ἀγῶνας πολυτρόπους ἐνεγκῶν· διά τοῦτό σε Ὀρέστα ὡς νικητήν, τιμῶντές σοι ἐκβοῶμεν· δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αϊμάτων σου.
Τό ἐν ἀθλήσει σου Μάρτυς ἀήττητον, ὁ ἀθλοθέτης Χριστός προσδεξάμενος, ζωῆς σοι τόν στέφανον δέδωκε, καί ἰαμάτων τήν θείαν ἐνέργειαν, Ὀρέστα, ὁ μόνος φιλάνθρωπος.
Μεγαλυνάριον.
Ἄρμα φωτοφόρον καί λογικόν, Ὀρέστα ὡράθης, τῆς Τριάδος τῆς παντουργοῦ. Ὅθεν ὑπ’ ἀλόγων, συρόμενος ἰθύνθης, πρός τάς ὑπερκοσμίους, αὐλάς γηθόμενος.
