Τότε, σέ ὥρα ἀσθένειας, εἶδε ὄνειρο. Τοῦ φάνηκε ὅτι παρίστατο στήν κρίση τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἄλλους δικαίωνε καί ἄλλους καταδίκαζε. Ἐκείνη τήν ὥρα τῆς κρίσεως εἶδε κοντά του μία ζυγαριά. Στό ἀριστερό μέρος τῆς ζυγαριᾶς ἔβλεπε νά συγκεντρώνονται δαίμονες καί νά ἐναποθέτουν πολλές κακές του πράξεις, ἐνῶ στό δεξιό του ἔβλεπε Ἀγγέλους νά μήν βρίσκουν κάποιο ἄλλο καλό νά ἐναποθέσουν πρός ἰσορροπία τῆς ζυγαριᾶς, παρά μόνο τόν ἄρτο ἐκεῖνο πού πέταξε μέ θυμό κατά τοῦ φτωχοῦ.
Ἀφοῦ ξύπνησε, ἔλαβε τή μεγάλη καί σωτήρια ἀπόφασή του. Μοίρασε τήν περιουσία του στούς φτωχούς καί ἔκανε ἔργο του νά ἀνευρίσκει τούς πάσχοντες καί τούς ἐνδεεῖς. Ἀλλά ἡ χαρακτηριστικότερη ἀπόδειξη τῆς τέλειας καί καλῆς ἀλλοιώσεώς του καί τῆς αὐταπαρνήσεώς του εἶναι, ὅτι πούλησε σάν δοῦλο τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό καί ἔδωσε τά χρήματα πού πῆρε στούς φτωχούς.
Ἀφοῦ ἀνέκτησε τήν ἐλευθερία του πῆγε στά Ἱεροσόλυμα, γιά νά προσκυνήσει τούς Ἅγιους Τόπους, ὅπου σταυρώθηκε καί ἀναστήθηκε ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου. Καί τέλος, ἐπέστρεψε στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου καί ὁσίως κοιμήθηκε καί ἐνταφιάσθηκε στήν τοποθεσία τοῦ Βοός, στό πατρικό του σπίτι, πτωχός κατά κόσμον, ἀλλά πλούσιος σέ αἰώνιους θησαυρούς.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx