Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Τήν κιθάραν τοῦ Πνεύματος τήν ἑξάχορδον, τήν μελῳδήσασαν κόσμῳ τάς ὑπέρ νοῦν δωρεάς, ὡς ἐκφάντορας Χριστοῦ ἀνευφημήσωμεν, Στάχυν Ἀμπλίαν Ἀπελλῆν σύν Ναρκίσσῳ Οὐρβανόν, καί Ἀριστόβουλον ἅμα· ὡς γάρ Ἀπόστολοι θεῖοι, χάριν αἰτοῦνται ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Ὡς ἀπαρχάς τῆς φύσεως.
Ὡς ἱερά κειμήλια, τοῦ Παναγίου Πνεύματος, καί τοῦ Ἡλίου τῆς δόξης αὐγάσματα, χρεωστικῶς ὑμνήσωμεν, τούς σοφούς Ἀποστόλους, Ἀπελλῆν Οὐρβανόν τε καί Ἀριστόβουλον, Ἀμπλίαν Νάρκισσον καί Στάχυν, οὓς ἡ χάρις συνήγαγε τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.
Δῆμος Ἀποστόλων θεοφεγγής, Νάρκισσος Ἀμπλίας, Ἀριστόβουλος Οὐρβανός, Ἀπελλῆς καί Στάχυς, ἀνέτειλαν ὡς ἄστρα· δεῦτε οὖν καί θαλφθῶμεν, τούτων τῇ χάριτι.