Πρόσφατα, ἐν τούτοις, ἀποδείχθηκε ὅτι τά γλωσσικά δεδομένα τοῦ Συναξαρίου τῆς 5ης Ἀπριλίου συγκλίνουν μέ αὐτά τοῦ Βίου καί τῆς Διηγήσεως γιά τή μετακομιδή τοῦ λειψάνου τῆς Ὁσίας Θεοδώρας τῆς Μυροβλύτιδος († 29 Αὐγούστου). Ἐπιπλέον, ἐντοπίσθηκαν καί ἐσωτερικά στοιχεῖα τοῦ Συναξαρίου, πού καταδεικνύουν τή νοηματική σχέση του μέ τά δύο κείμενα τοῦ Γρηγορίου κληρικοῦ καί τήν ἐξάρτησή του ἀπό αὐτά, γεγονός πού ὁδηγεῖ στήν ἀνεπιφύλακτη ταύτιση τῆς Ὁσίας Θεοδώρας τοῦ Συναξαρίου μέ τήν Ὁσιομυροβλύτιδα Θεοδώρα.
Ἕνα, ἐπίσης, σοβαρό πρόβλημα πού συνδέεται μέ τήν ταύτιση ἢ τόν διαχωρισμό τῶν δυό ὁμωνύμων Ὁσίων εἶναι τό ὑμνογραφικό καί συγκεκριμένα ὁ Κανόνας πρός τιμήν τῆς Ὁσίας Θεοδώρας, πού ἀποδίδεται στή γραφίδα τοῦ Ὁσίου Ἰωσήφ τοῦ Ὑμνογράφου. Ὁ Κανόνας αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀντλεῖ ἀπό τό Συναξάρι τῆς 5ης Ἀπριλίου, ἐπιγράφεται σέ ἕνα μεγάλο ὑμνογράφο τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος διέμεινε καί στή Θεσσαλονίκη καί συνέγραψε Κανόνες πρός τιμήν ἀρκετῶν Θεσσαλονικέων Ἁγίων, ἀλλά κοιμήθηκε σύμφωνα μέ τήν ἐπικρατοῦσα ἄποψη τό ἔτος 886 μ.Χ., δηλαδή ἕξι χρόνια πρίν ἀπό τήν κοίμηση τῆς Ὁσίας Θεοδώρας τῆς Μυροβλύτιδος. Ἡ μοναδική ἀπάντηση πού μπορεῖ νά δοθεῖ στό σοβαρό αὐτό πρόβλημα, τό ὁποῖο παραμένει ἀνοικτό, εἶναι ἡ ἀπόδοση τοῦ Κανόνος σέ κάποιο μαθητή του, πιθανότατα τόν Θεοφάνη τόν Σικελό, πολλοί Κανόνες τοῦ ὁποίου, ὅπως ἔχει διαπιστωθεῖ ἀπό τήν ἔρευνα, φέρουν στήν ἀκροστιχίδα τους τό ὄνομα τοῦ Ἰωσήφ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx