Ἀκόμη καί τό νερό πού χρειαζόταν ὁ Ὅσιος τό μετέφερε στό κελί του ἀπό τόν Εὐφράτη ποταμό. Γιά τόν λόγο αὐτό καί τίς ἀνάγκες τῶν προσκυνητῶν ἔκτισε μία μικρή δεξαμενή. Ὅταν κάποτε τόν ἐπισκέφθηκαν πολλοί, ὁ Ὅσιος διέταξε τόν ὑποτακτικό του νά φέρει νερό, γιά νά ξεδιψάσουν οἱ ταξιδιῶτες. Ἐκεῖνος τοῦ εἶπε ὅτι τό νερό ἦταν ἐλάχιστο καί δέν θά ἀρκοῦσε γιά ὅλους. Ὁ Ἅγιος τότε ἔστρεψε τό βλέμμα του στόν οὐρανό, προσευχήθηκε μέ πίστη καί εἶπε στόν διακονητή νά πάει νά ἀντλήσει νερό γιά τούς διψασμένους προσκυνητές. Καί, ὢ τοῦ θαύματος! Ἡ δεξαμενή ἦταν γεμάτη νερό δροσερό καί καθαρό. Καί πάντες ἐξεπλάγησαν καί δόξαζαν τόν Θεό γιά τίς εὐεργεσίες Του.
Τό γεγονός αὐτό, ὅτι δηλαδή ὁ Ὅσιος Ἀνίνας μετέφερε ὁ ἴδιος τό νερό ἀπό τόν ποταμό, τό πληροφορήθηκε ὁ Ἐπίσκοπος Καισαρείας Πατρίκιος καί τοῦ χάρισε ἕνα ἀχθοφόρο ζῶο, ὥστε νά τόν ἀπαλλάξει ἀπό τόν κόπο. Κάποια μέρα ὅμως προσῆλθε στό κελί τοῦ Ὁσίου ἕνας πτωχός ἄνθρωπος, τόν ὁποῖο πίεζε ὁ δανειστής του καί τοῦ διηγήθηκε τό πρόβλημά του. Ὁ Ὅσιος δέν θέλησε νά τόν ἀφήσει νά φύγει μέ ἄδεια χέρια καί τοῦ προσέφερε τό ζῶο, γιά νά τό πουλήσει καί νά ξεχρεώσει τόν δανειστή του.
Ὁ Ὅσιος Ἀνίνας ἔκανε καί ἄλλα πολλά θαύματα καί διῆλθε τόν βίο του εὐεργετώντας τούς ἀνθρώπους καί ἰδιαίτερα τούς πάσχοντες καί τούς πτωχούς.
Ἐγκαταβίωσε στό ἀσκητήριό του ἐνενήντα πέντε χρόνια, χωρίς νά μετακινηθεῖ ἀπό τόν τόπο αὐτό. Συνέστησε δέ καί Ἀδελφότητα, τήν ὁποία ἀποτελοῦσαν πολλοί ἀσκητές. Λίγο πρίν τό μακάριο τέλος του, συγκέντρωσε τά μέλη τῆς Ἀδελφότητας, ὅρισε τόν διάδοχό του καί στήν συνέχεια εὐλόγησε τούς μοναχούς. Λίγες ἡμέρες μετά ὁ Ὅσιος Ἀνίνας κοιμήθηκε μέ εἰρήνη σέ ἡλικία ἑκατόν δέκα ἐτῶν.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx