Οἱ συνεχεῖς προσευχές του καί τά καθημερινά πνευματικά του κατορθώματα, τοῦ πρόσφεραν, ἐπίσης, τό χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Ξεχωριστό γεγονός ἀποτελεῖ ἡ συμμετοχή του στή διόρθωση τῶν θεολογικῶν βιβλίων. Ἀπό τό 1616 ὁ Ὅσιος Διονύσιος ἡγεῖται τῆς ἐργασίας διορθώσεως τῆς Σύνοψης τῶν ἱερῶν Μυστηρίων, ἡ ὁποία βασιζόταν στή σύγκριση τῶν ἀρχαίων Σλαβικῶν καί διαφόρων Ἑλληνικῶν ἐκδόσεων. Κατά τήν διάρκεια αὐτῆς τῆς λειτουργικῆς ἐργασίας οἱ διορθωτές βρῆκαν πολλές καί σημαντικές διαφορές καί σέ ἄλλα βιβλία, τά ὁποῖα ἐκδόθηκαν τήν περίοδο ἀπό τό 1612 ἕως τό 1619. Ὃμως οἱ ἄνθρωποι, πού εὐθύνονται γιά τά λάθη αὐτά, στή Σύνοδο τοῦ 1618, κατηγόρησαν τόν Ὅσιο Διονύσιο γιά αἵρεση. Ἀπό τόν Ὅσιο Διονύσιο ἀφαιρέθηκαν τά ἱερουργικά του δικαιώματα. Τόν ἀπέκοψαν ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τόν ἔκλεισαν στή μονή Νοβοσπάσκιϊ, ὅπου ὑπέφερε ἀπό ἀσιτία. Οἱ ἐπεμβάσεις τοῦ Πατριάρχου τῶν Ἱεροσολύμων Θεοφάνους Δ’ (1608 – 1644) καί τοῦ Πατριάρχου Φιλαρέτου (1619 – 1633), πού ἐπέστρεψε ἀπό τήν Πολωνική αἰχμαλωσία, διέκοψαν τήν φυλάκισή του καί ἀθωώθηκε.
Ὁ Ὅσιος Διονύσιος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1633 καί ἐνταφιάσθηκε στήν Τρόϊιτσε – Σεργιέβσκαγια Λαύρα.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx