Ὅταν πέθαναν οἱ πρό αὐτοῦ ἡγούμενοι τῆς μονῆς, οἱ πατέρες ἐμπιστεύθηκαν στόν Ὅσιο τή διοίκηση τῆς μονῆς καί τόν ἀνέδειξαν ἡγούμενο.
Ἐκεῖνο τόν καιρό, ἐπέστρεψε νικητής ἀπό τόν πόλεμο κατά τῶν Βουλγάρων, ὁ εἰκονομάχος Λέων ὁ Ε’ (813 – 820 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος ἀνέτρεψε τόν εὐσεβέστατο αὐτοκράτορα Μιχαήλ. Ἡ αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας ἄρχισε νά φουντώνει. Ὁ Ὅσιος Εὐστράτιος, μετά ἀπό προτροπή τοῦ Ὁσίου Ἰωαννικίου τοῦ Μεγάλου († 4 Νοεμβρίου), ἄφησε τή Μονή καί ἐπέστρεψε στήν πατρίδα του. Μόλις ὅμως ἔγινε ἡ ἀναστήλωση τῶν ἁγίων εἰκόνων, ὁ Ὅσιος ἐπανῆλθε στό μοναστήρι του. Ἡ μέρα περνοῦσε μέ Πνευματικά γυμνάσματα καί ἄσκηση καί ἡ νύκτα μέ ἀγρυπνίες καί γονυκλισίες. Ἡ μονολόγιστη ἐλπίδα, ἡ εὐχή τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἦταν στήν καρδιά καί τά χείλη του και ὁ Θεός τόν ἀξίωσε μέ τό χάρισμα τῆς θαυματουργίας.
Ὁ Ἅγιος, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, προεῖδε τό θάνατό του. Λίγο πρίν ἀπέλθει ἀπό τήν παροῦσα ζωή, κάλεσε τούς μοναχούς καί τούς εἶπε : «Ἀδελφοί, ὁ χρόνος τῆς ἐπίγειας ζωῆς μου ἔφθασε στό τέλος του. Λοιπόν, τέκνα μου ἀγαπητά, νά φυλάξετε τήν παρακαταθήκη πού παραλάβατε, γιατί τά πράγματα τῆς παρούσας ζωῆς εἶναι πρόσκαιρα καί μάταια, ἐνῶ τῆς μέλλουσας ζωῆς εἶναι ἄφθαρτα καί αἰώνια». Μόλις τελείωσε τά σύντομα αὐτά λόγια, τούς εὐλόγησε καί τούς σφράγισε μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, ὕψωσε τό βλέμμα του στόν οὐρανό και εἶπε: «Κύριε, εἰς τάς χείρας σου παραδίδω τό πνεῦμά μου».
Ἔτσι ὁ Ὅσιος Εὐστράτιος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη σέ ἡλικία 95 ἐτῶν.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx