Ἡ ποιμαντική του δράση ὑπῆρξε ἀξιοθαύμαστη. Οἱ φτωχοί καί ἄποροι εὕρισκαν καταφύγιο κοντά του. Ὁ Ὅσιος τούς δίδασκε μέ τή λειτουργική του ζωή καί τά φλογερά κηρύγματά του. Ἡ ἐκκλησιαστική του κοινότητα ἦταν παρόμοια μέ αὐτή τῆς Ἀρχαίας Ἐκκλησίας καί ἀναγνώριζε στό πρόσωπο τοῦ Ὁσίου τόν ἄνθρωπο τῆς εἰρήνης καί τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.
Ἡ εὐεργετική ποιμαντική δράση τοῦ Ὁσίου φάνηκε περισσότερο κατά τήν διάρκεια τοῦ Ρωσο – Ἰαπωνικοῦ πολέμου, τό 1905, κατά τήν ἐπανάσταση τοῦ 1917 καί στά χρόνια τοῦ διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ὅσιος συνέχισε χωρίς φόβο τήν διακονία του μέ πίστη πρός τόν Θεό καί ἀγάπη πρός τόν λαό. Ὁ Ἅγιος Θεός τόν ἀξίωσε τοῦ χαρίσματος τῆς θαυματουργίας. Ἔτσι πολλοί συνέρεαν πρός αὐτόν, γιά νά λάβουν τήν εὐλογία του καί νά θεραπευθοῦν ἀπό τά σωματικά καί ψυχικά νοσήματά τους.
Ὁ Ὅσιος Ἰωνᾶς κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1924 καί ἡ κανονική πράξη τῆς ἁγιοποιήσεώς του ἔγινε τό 1995. Τό 1996 τά ἱερά λείψανά του μετακομίσθηκαν στό ναό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τῆς Ὀδησσοῦ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx