Στήν συνέχεια πῆγε στό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἔλαβε ἀρκετά μεγάλη ἀσκητική ἐμπειρία καί ἐπέστρεψε πάλι στήν Πελοπόννησο. Ἐκεῖ διάλεξε τόπο διαμονῆς του τό βουνό πού βρίσκεται κοντά στό Αἴγιο καί ἀπό ἐκεῖ πήγαινε σέ πόλεις τῆς Ἀχαΐας καί κήρυττε τόν Θεῖο λόγο. Κοντά του πῆγαν καί ἄλλοι ζηλωτές τῆς ἀγγελικῆς ζωῆς, πού ἀργότερα, πολλοί ἀπ’ αὐτούς διέπρεψαν στόν ἱερό κλῆρο.
Ὁ Λεόντιος ἀπεβίωσε εἰρηνικά καί ἡ φήμη τῆς ἀρετῆς του παρέμεινε καί μετά τόν θάνατό του. Οἱ δέ ἀδελφοί Παλαιολόγοι, Θωμᾶς καί Θεόδωρος, πρός τιμήν τοῦ Ὁσίου, ἔκτισαν Μονή στόν τόπο τῆς ἀσκήσεώς του, στό ὄνομα τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τόν τάφον σου Σωτήρ.
Ἀσκήσει λαμπρυνθείς, ὡς χρυσός ἐν χωνείᾳ, λαμπρύνεις Μοναστῶν, τούς χορούς ἑπομένους, τοῖς θείοις σου διδάγμασι, θεοφόρε Λεόντιε· ὅθεν σήμερον, τήν φωτοφόρον σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ὑπέρ ἡμῶν σε πρεσβεύειν, αἰτοῦμεν πρός Κύριoν.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχω.
Τῷ τῆς σοφίας προσελθών κρατῆρι πάνσοφε
Καί ἀπολαύσας μυστικῶς τοῦ θείου νέκταρος
Ἀνεξάντλητον γεγένησαι θεῖον ῥεῖθρον,
Πελαγίζον ἀμβροσίας νᾶμα ἥδιστον
Τοῖς πιστῶς σου ἐκτελοῦσι τά μνημόσυνα
Καί βοῶσί σοι, χαίροις Πάτερ Λεόντιε.

Μεγαλυνάριον.
Φρόνημα ἀνδρεῖον ἀναλαβών, τόν λέοντος δίκην, ὠρυόμενον καθ’ ἡμῶν, ὅπλοις ἐγκρατείας, Λεόντιε καθεῖλες· ἐξ οὗ τῆς ἐπηρείας, κἀμέ ἀπάλλαξον.