Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος, τῶν Μοναστῶν κορωνίς, ὁ ἄσαρκος ἄνθρωπος, τῶν οὐρανῶν οἰκιστής, ὁ θεῖος Παΐσιος, χαίρει τῇ αὐτοῦ μνήμῃ, σύν ἡμῖν ἑορτάζων, νέμει τοῖς κοπιῶσι, δι’ αὐτόν θείαν χάριν· διό ἐν προθυμίᾳ πολλῇ, τοῦτον τιμήσωμεν.

Κοντάκια. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς τῆς ἐρήμου πολιοῦχον καί κοσμήτορα
Καί τῶν Ὁσίων ἐγκαλλώπισμα καί σέμνωμα
Μακαρίζομέν σε πάντες, Θεοῦ θεράπον·
Σύ γάρ ὤφθης ἐκ παιδός ὅλος θεόληπτος
Καί προσφόρως τῇ σῇ κλήσει πεπολίτευσαι.
Διό κράζομεν, χαίροις Πάτερ Παΐσιε.

Μεγαλυνάριον.
Τῷ Χριστῷ ἐκ βρέφους ἀνατεθείς, ηὔξησαι εἰς μέτρον, ἡλικίας πνευματικῆς, καί τῶν ἐν ἐρήμῳ, στῦλος φωτός ἐφάνης, Παΐσιε παμμάκαρ, Αἰγύπτου βλάστημα.