Ἀπολυτίκιο. Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Βασιλείου ἀξίας ἀνταλλαξάμενος, τόν θεοΰφαντον τρίβωνα τῆς ὁσίας ζωῆς, ὡς ἀστήρ ἑωθινός ἐν Ἄθῳ ἔλαμψας, καί ὁδηγεῖς φωτιστικῶς, Μοναζόντων τούς χορούς, πρός κτῆσιν τήν τῶν κρειττόνων, Παῦλε Πατέρων ἀκρότης, καί πρεσβευτά ἡμῶν πρός Κύριον.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς ἀνάκτων βλάστημα, Παῦλε θεόφρον, κληρονόμος ἄξιος, καί υἱός ὤφθης εὐκλεής, τοῦ οὐρανίου Παντάνακτος, δι’ ἰσαγγέλου ζωῆς Πάτερ Ὅσιε.

Μεγαλυνάριον.
Ὤφθης βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ὡς ἀνάκτων γόνος, κληρονόμος δι’ ἀρετῶν· σύ γάρ Πάτερ Παῦλε, ἀγγελικῶς βιώσας, τῆς ὑπέρ νοῦν εὐκλείας, λαμπρῶς ἠξίωσαι.