Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Παραμύθιον θεῖον καί προπύργιον ἄσειστον, τήν σεπτήν σου Εἰκόνα, Θεοτόκε κεκτήμεθα· ἐκ ταύτης γάρ παρέχεις μυστικῶς, ἡμῖν παραμυθίαν καί ἰσχύν, τοῖς ἐν πίστει ἐκβοῶσί σοι ἐκ ψυχῆς, Παραμυθία Δέσποινα· δόξα τοῖς θαυμασίοις σου Ἁγνή, δόξα τῇ σῇ χρηστότητι, δόξα τῇ πρός ἡμᾶς παραμυθίᾳ Ἄχραντε.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τῇ κραταιᾷ σου προστασία καταφεύγοντες
Παραμυθία Θεοτόκε Ἀειπάρθενε
Ἀπό πάσης ἐκλυτρούμεθα ἐπηρείας.
Ἀλλ’ ὡς βρύσις συμπαθείας ἀνεξάντλητος
Παραμυθήσαι ἡμᾶς ἐν περιστάσεσι
Τούς βοῶντάς σοι· χαῖρε πάντων βοήθεια.

Μεγαλυνάριον.
Βρύει ἡ Εἰκών σου ἡ ἱερά, κρουνούς συμπαθείας, μυστικῇ σου ἐπισκοπῇ, καί παραμυθεῖται, τούς πίστει προσιόντας· διό Παραμυθία, σέ μεγαλύνομεν.