Υπάρχει κάποιος που απόψε θα κοιμηθεί σε ένα παγκάκι, κι εσύ στεναχωριέσαι γιατί το κρεβάτι σου δεν είναι αρκετά άνετο.
Υπάρχει κάποιος που προσεύχεται να ακούσει μια καλή διάγνωση, κι εσύ παραπονιέσαι για μια κουραστική μέρα.
Υπάρχει κάποιος που θα έδινε τα πάντα για να ακούσει άλλη μία φορά την φωνή του ανθρώπου που έχασε, κι εσύ ξεχνάς να πεις ένα «σ’ αγαπώ» σε εκείνους που είναι ακόμη δίπλα σου.
Υπάρχει κάποιος που δεν έχει εργασία και αγωνιά για το αύριο, κι εσύ γκρινιάζεις γιατί η δουλειά σου σε κουράζει.
Υπάρχει κάποιος που δεν μπορεί να κρατήσει στην αγκαλιά του το παιδί του, κι εσύ ξεχνάς πόσο μεγάλη ευλογία είναι μια καθημερινή αγκαλιά.
Κι όμως… όλοι μας έχουμε τη συνήθεια να κοιτάζουμε εκείνο που μας λείπει και να προσπερνάμε εκείνο που ήδη μας χαρίστηκε.
Η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει ότι η ζωή είναι τέλεια.
Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, ο Θεός συνεχίζει να σου χαρίζει λόγους να Τον ευχαριστείς.
Γιατί ο πλούσιος δεν είναι εκείνος που έχει τα περισσότερα.
Πλούσιος είναι εκείνος που ευχαριστεί τον Θεό για όσα ήδη κρατά στα χέρια του.
Όπως μας διδάσκουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, η αχαριστία σκοτεινιάζει την καρδιά, ενώ η ευγνωμοσύνη την γεμίζει ειρήνη.
Ας μάθουμε λοιπόν να αρχίζουμε και να τελειώνουμε την ημέρα μας με μία απλή προσευχή:
«Δόξα Σοι, ο Θεός, για όλα.»