ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ
ΕΠΙ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΗΡΙΩΝ
(Τη 28η Οκτωβρίου)
Ο Διάκονος
Ευλόγησον, Δέσποτα.
Ο Ιερεύς
Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Ο Χορός Αμήν.
Το Απολυτίκιον τής Αγίας Σκέπης τής Υπεραγίας Θεοτόκου.
Ήχος α’ . Τής ερήμου πολίτης.
Τής Σκέπης σου Παρθένε, ανυμνούμεν τάς χάριτας, ήν ως φωτοφόρον νεφέλην, εφαπλοίς υπέρ έννοιαν και σκέπεις τον λαόν σου νοερώς, εκ πάσης των εχθρών επιβουλής, σέ γάρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν, κεκτήμεθα βοώντές σοι. Δόξα τοίς μεγαλείοις σου Αγνή, δόξα τη θεία Σκέπη σου, δόξα τη προς ημάς σου προμηθεία, Άχραντε.
Και το Κοντάκιον.
Ήχος πλ. δ’ . Αυτόμελον.
Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε. Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον, ίνα κράζω σοι, Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.
Είτα τούς καθωρισμένους στίχους τής Δ ο ξ ο λ ο γ ί α ς.
Ήχος βαρύς.
Δόξα σοι τώ δείξαντι το φώς. Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.
Η δεξιά σου Κύριε, δεδόξασται εν ισχύϊ, η δεξιά σου, Κύριε, έθραυσεν εχθρούς. Αλληλούϊα (γ’).
Εν τώ πλήθει τής δόξης σου συνέτριψας τούς υπεναντίους. Αλληλούϊα (γ’).
Ταλαιπωρία εταλαιπωρήθημεν, ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής. Αλληλούϊα (γ’).
Οι αγροί ημών διεμερίσθησαν, οι οίκοι ηρημώθησαν, και ημείς περιυβρίσθημεν. Αλληλούϊα (γ’).
Αυτοί συνεποδίσθησαν και έπεσαν, ημείς δε ανέστημεν και ανωρθώθημεν. Αλληλούϊα (γ’).
Αλαλάξατε τώ Θεώ πάσα η γή, πάντα τά έθνη κροτήσατε χείρας. Αλληλούϊα (γ’).
Ο Διάκονος.
Ελέησον ημάς ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου, δεόμεθά σου, επάκουσον και ελέησον.
Ο Χορός Κύριε, ελέησον (γ’) μεθ’ εκάστην Δέησιν.
Ο Διάκονος
Έτι δεόμεθα υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών.
Έτι δεόμεθα υπέρ του Αρχιεπισκόπου ημών (τού δείνος) και πάσης τής εν Χριστώ ημών αδελφότητος.
Έτι δεόμεθα υπέρ τού ευσεβούς ημών Έθνους, πάσης Αρχής και Εξουσίας εν τώ Κράτει ημών, τού κατά ξηράν, θάλασσαν και αέρα φιλοχρίστου ημών Στρατού, και υπέρ τού Κύριον τον Θεόν ημών επί πλέον συνεργήσαι και κατευοδώσαι αυτούς εν πάσιν.
Έτι δεόμεθα υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών πάντων των υπέρ τής Πίστεως και της Πατρίδος ημών ευκλεώς αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων εν τοίς ιεροίς τού Έθνους ημών αγώσι πάλαι τε και επ’ εσχάτων, και υπέρ τού συγχωρηθήναι αυτοίς πάν πλημμέλημα εκούσιόν τε και ακούσιον.
Ο Χορός Αιωνία η μνήμη (γ’).
Ο Διάκονος
Έτι δεόμεθα υπέρ τού διαφυλαχθήναι την αγίαν Εκκλησίαν (ή την Μονήν) και την πόλιν (ή χώραν, κώμην, νήσον) ταύτην και πάσαν πόλιν και χώρα, από λιμού, λοιμού, σεισμού, καταποντισμού, πυρός, μαχαίρας, επιδρομής αλλοφύλων, εμφυλίου πολέμου, και αιφνιδίου θανάτου, υπέρ τού ίλεων, ευμενή και ευδιάλλακτον γενέσθαι τον αγαθόν και φιλάνθρωπον Θεόν ημών, τού αποστρέψαι και διασκεδάσαι πάσαν οργήν και νόσον την καθ’ ημών κινουμένην, και ρύσασθαι ημάς εκ τής επικειμένης δικαίας αυτού απειλής και ελεήσαι ημάς.
Ο Χορός Κύριε ελέησον
κατ’ επανάληψιν (χύμα ως είθισται) πραεία τη φωνή.
Ο Διάκονος
Έτι δεόμεθα και υπέρ τού εισακούσαι Κύριον τον Θεόν ημών φωνής τής δεήσεως ημών των αμαρτωλών και ελεήσαι ημάς.
Ο Χορός Αμήν.
Ο Ιερεύς
Επάκουσον ημών, ο Θεός, ο Σωτήρ ημών, η ελπίς πάντων των περάτων τής γής και των εν θαλάσση μακράν και ίλεως, ίλεως γενού ημίν, Δέσποτα, επί ταίς αμαρτίαις ημών, και ελέησον ημάς. Ελεήμων γάρ και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις, και Σοί την δόξαν αναπέμπομεν, τώ Πατρί και τώ Υιώ και τώ Αγίω Πνεύματι, νύν και αεί και είς τούς αιώνας των αιώνων.
Ο Χορός Αμήν.
Ο Διάκονος
Τού Κυρίου δεηθώμεν.
Ο Χορός Κύριε, ελέησον.
Ο Ιερεύς την Ευχήν ταύτην
Ευχαριστούμέν σοί, Κύριε, ο Θεός ημών, ότι και αύθις επί την εύσημον ταύτην ημέραν ήγαγες ημάς, επινίκιον ωδήν σοι αναμέλψαι τώ ευεργέτη και σωτήρι ημών. Ιδού γάρ οί άρχοντες ημών και πάσα συναγωγή λαού απί ταυτό συναχθέντες, ανάμνησιν επιτελούμεν έργου θαυμαστού και μεγάλου, ό η δεξιά σου ειργάσατο εν ταίς ημέραις ημών, εις ένδειξιν, ότι ημέρα Κυρίου επί πάντα υβριστήν και υπερήφανον, και ημέρα πτώσεως επί υψηλόν και μετέωρον, τούς γάρ ενδόξους συνετάραξας μετά ισχύος και τούς υψηλούς τη ύβρει συνέτριψας μετά δυνάμεως. Διά τούτο, Κύριε, σήμερον τής αινέσεώς σου πλήρης ημών πάσα η γή και εν ευγνωμοσύνη και αγαλλιάσει βοώμέν σοι. Τάς οδούς σου, Κύριε, γνώρισον ημίν και τάς τρίβους σου δίδαξον ημάς, νομοθέτησον ημάς εν τη οδώ σου και οδήγησον πάντας, τούς άρχοντας και τον λαόν, επί την αλήθειάν σου, ότι πολλοί κυκλόθεν οι εχθροί ημών και μακάριος ο λαός, ού εστι βοηθός Κύριος ο Θεός αυτού. Έτι δε και υπέρ των ψυχών των μαρτύρων αδελφών ημών δεόμεθά Σου, των τε εν πολέμω πεσόντων, των τε αναιρεθέντων και των εν αιχμαλωσία και εξορία τελειωθέντων, ίνα αυλισθώσιν εν αγαθοίς και αναπαύσωνται μετά δικαίων και ίνα τά οστά αυτών ως βοτάνη ανατείλη, όπως αν οί τε ζώντες και οι επ’ ελπίδι αναστάσεως κεκοιμημένοι ευχαριστήριον αίνον και δοξολογίαν σοι αναπέμπωμεν, τώ κραταιώ Βασιλεί των αιώνων εις τούς αιώνας.
Ο Χορός Αμήν.
Ο Ιερεύς την συνήθη Απόλυσιν, και
Δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών….
Ο Χορός Αμήν.