Το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο, γιορτάζουμε την Ταφή του Θείου Σώματος του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, και την κάθοδό Του στον Άδη, μέσω της οποίας η φυλή μας ανακλήθηκε από τη διαφθορά, και μεταμοσχεύθηκε στην αιώνια ζωή.
Από όλες τις ημέρες η Αγία και Μεγάλη Σαράνταημερη Νηστεία είναι η πιο διακριτή, αλλά περισσότερο από την Αγία Σαράντα Ημέρη Νηστεία η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών υψώνεται, και περισσότερο από τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας Μεγάλης και Μεγάλης Σαββάτου είναι η πιο υπερυψωμένη. Αυτή η εβδομάδα ονομάζεται μεγάλη όχι επειδή αυτές οι μέρες ή οι ώρες είναι πιο υψηλές αλλά επειδή οι μεγάλες, επιώδεις και εξαιρετικές πράξεις του Σωτήρα μας πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας, αλλά ειδικά αυτή τη μέρα.
Κι όμως, όπως κατά την πρώτη δημιουργία του κόσμου ο Θεός δημιούργησε όλη την πλάση σε έξι ημέρες και την έκτη μέρα δημιούργησε το τελευταίο και εντελώς τέλειο πλάσμα, τον Άνθρωπο, και στη συνέχεια την έβδομη ξεκουράστηκε από όλη Του τη δουλειά, αγιάζοντας έτσι αυτή την ημέρα, ονομάζοντας την ημέρα του Σαββάτου, που σημαίνει ξεκούραση. Έτσι αγίασε την εργατικότητα του ευφυούς κόσμου, όλα υπέροχα έγιναν (η πράξη της λύτρωσης), και την έκτη ημέρα (Παρασκευή) "αναμοδάροντας" τον διεφθαρμένο άνθρωπο και ανανεώνοντάς τον μέσω του ζωοφόρου Σταυρού και θανάτου Του. Ο Κύριος πραγματικά αναπαύθηκε ξανά την έβδομη ημέρα με την πλήρη ανάπαυση από τα έργα Του, έχοντας επαναστατήσει με τρόπο που παράγει ζωή και σώζει για τη φύση μας.
Γι’ αυτό ο Θεός ο Λόγος κατέβηκε στον τάφο με σάρκα και κατέβηκε στον Άδη με την αθάνατη και θεϊκή ψυχή Του, η οποία χωρίστηκε από το σώμα μετά το θάνατο. Παρέδωσε την ψυχή Του στα χέρια του Πατέρα. Πρόσφερε ελεύθερα το δικό Του αίμα για να επιφέρει την απελευθέρωσή μας.
Αλλά η ψυχή του Κυρίου δεν ήταν αιχμάλωτη στον Άδη όπως και οι ψυχές των άλλων αγίων. Γιατί; Γιατί; Γιατί ποτέ δεν συμμετείχε στην κατάρα του Προπάτορα όπως αυτοί. Ο εχθρός μας ο διάβολος δεν άγγιξε καν το αίμα με το οποίο λυτρωθήκαμε παρόλο που μας άνηκε όσο μπορούσε, και ο διάβολος σαν αρπακτικό δεν άρπαξε αυτόν που στάλθηκε από τον Θεό, αλλά τον ίδιο τον Θεό; Ωστόσο, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός τοποθετήθηκε σωματικά στον τάφο με τη Θεότητα Του που ήταν απόλυτα ενωμένος με τη σάρκα, αλλά ήταν και στον παράδεισο με τον κλέφτη και, όπως λέγεται, στον Άδη με τη θεοποιούμενη ψυχή Του, υπερφυσικά συμπροεδρεύοντας με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, Ήταν παντού ως ο απερίγραπτος Θεός, και η Θεότητα δεν υπέφερε καθόλου ούτε στον τάφο ούτε στον σταυρό. Δοκιμάστηκε το σώμα του Κυρίου και η διαφθορά, δηλαδή ο διαχωρισμός της ψυχής από το σώμα, δεν κατέστρεψε τη σάρκα και διάβρωσε τα μέλη της.
Με την ανεπίτρεπτη συγκατάβαση Σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν.